ราคาภาพวอลเปเปอร์ Bluelumoon (THB ไทยบาท)
Tier 1: Universal Archetype (งานเชิงสัญลักษณ์ระดับสากล / ไม่คัสตอม / ทุกคนเข้าถึงได้ / ไม่ผูกกับปัจเจก)
Tier 2: Semi-Custom Archetype (Universal 2+ Archetypes / Differentiated Archetypes ที่ถูก activate แยกกันได้ / งานคัสตอมจากโครงสร้างเชิงสัญลักษณ์ / ออกแบบตามโจทย์เจตนาที่กำหนด / ยังใช้ภาพร่วมกันได้มากกว่า 1 คน)
Tier 3: Deep Custom Codex (งานคัสตอมเชิงลึก / ออกแบบจากการฟังแพตเทิร์นชีวิตของผู้รับ และถ่ายทอดออกมาให้เหมาะกับจังหวะชีวิตของเราในขณะนั้น /เป็น Codex ส่วนตัวที่ถูกร้อยเรียงขึ้นจากบริบท ประสบการณ์และโครงสร้างทางจิตของผู้รับ / ถึงงานจะถูกเขียนให้คนเดียว แต่บลูไม่ได้อ้างว่าไม่ซ้ำใคร เพราะมนุษย์แม้จะแตกต่าง แต่แพตเทิร์นของมนุษย์สามารถซ้ำกันได้ และ Archetypal Pattern สามารถปรากฏร่วมกันในหลายชีวิตในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน )
หมายเหตุเกี่ยวกับ Tier 3
สำหรับเพื่อนๆ ที่กังวลเรื่องการใช้ภาพซ้ำ หรือคาดหวังภาพที่ไม่เหมือนใครในโลก… บลูขอชี้แจงอย่างตรงไปตรงมาว่า การที่ภาพสองภาพอาจมีความคล้ายกัน ไม่ได้หมายความว่าคนสองคนเหมือนกัน แต่หมายความว่าพวกเขากำลังอยู่ใน Archetypal Field เดียวกันในช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต
คุณค่าของ Tier 3 ไม่ได้อยู่ที่การไม่มีใครเหมือน แต่อยู่ที่การที่งานชิ้นนั้นสะท้อนตัวเราได้ตรงกับจังหวะชีวิตของเราในขณะนั้นค่ะ :)
…
มีเพื่อน ๆ หลายคนอาจจะกำลังสงสัย หรือกำลังยืนงงอยู่หน้าเมนูนี้ 555 ว่าวอลเปเปอร์แต่ละคอลเลกชัน (CF) มันต่างกันยังไง แล้วชีวิตเรา... เหมาะกับแบบไหนกันแน่?
บลูเข้าใจนะ เพราะเรื่องพลังงานมันไม่ใช่เรื่องที่เราจะอ่านฉลากแล้วเข้าใจได้ใน 5 นาที ดังนั้นบลูอยากชวนให้เราค่อย ๆ ซึมซับมันไปทีละนิด...
ถ้าจะให้บลูสรุปแก่นของความต่างที่ง่ายที่สุด...
มันคือจำนวนและความซับซ้อนของ Archetypes (ต้นแบบพลังงาน) ที่เราร้อยเรียงเข้าไปในภาพค่ะ
แต่ก่อนจะไปถึงตรงนั้น บลูอยากพูดเรื่องวิธีเลือกภาพพลังงานก่อน เพราะนี่คือจุดที่หลายคนยังเข้าใจไม่ตรงกัน
ทุกคนคงได้ยินบลูพูดเสมอว่าการเลือกสัญลักษณ์ ภาพ ไม่ควรเริ่มจากการใช้สมองวิเคราะห์ เพราะทันทีที่เราพยายามเค้นหาคำตอบ จิตเรากำลังส่งสัญญาณแทรก (noise) เข้าไปในคลื่นความถี่ที่แท้จริง
ลองนึกภาพตามนะคะ... การที่เราจะเจอคนที่ใช่ในชีวิต เราไม่ต้องเปิดคู่มืออ่านสเปค ไม่ต้องนั่งวิเคราะห์ข้อดีข้อเสีย แต่เมื่อเราเดินสวนกัน... มันจะเกิดแรงสั่นสะเทือนบางอย่าง มันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยฉับพลัน (Coincidence) และเกิดความรู้สึกภายใน (Meaningful) ที่เรียกว่า ซิงโครนิซิตี้ (Synchronicity) มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้เมื่อเจอกับคนที่ใช่ หรือที่เราเรียกว่าแรงดึงดูดจากคลื่นความถี่ที่ตรงกัน คือการที่คนสองคนที่มีสภาวะจิตใจหรือจิตวิญญาณที่สอดคล้องกันจะถูกดึงดูดเข้าหากัน โดยไม่มีเหตุผลทางกายภาพหรือตรรกะมารองรับ ไม่มีคำอะไรมาอธิบายทั้งนั้น
การเลือกภาพพลังงานก็เหมือนกันค่ะ มันคือการให้จิตไร้สำนึกรับรู้และตอบสนอง ก่อนสมองจะเข้ามาตัดสิน
ดังนั้น ถ้าภาพนั้นคือภาพที่เรารู้จัก เข้าใจอยู่แล้ว เช่น พระศิวะกำลังร่ายรำ พระพิฆเนศขี่หนูมุสิกะ พระแม่ลักษมีนั่งบนบัว ฯลฯ แบบนี้เราไม่จำเป็นต้องคิดหรือวิเคราะห์อะไรเลย เพราะจิตเรามีฐานข้อมูลอยู่แล้วว่าพลังแบบนี้คืออะไร แค่รู้สึกสะเทือนเมื่อเห็น นั่นคือพลังงานกำลังเรียกชื่อเราอยู่
ดังนั้นสิ่งที่เราต้องทำจริงๆ ในบริบทนี้มีแค่ 3 อย่างง่ายๆ คือ
1. ปล่อยวาง เลิกพยายามใช้สมอง
2. รับฟัง คลื่นความถี่ที่กำลังเรียกชื่อเรา
3. ตอบรับ เชื่อในความรู้สึก
แต่กลับกันถ้าจิตสั่นพ้องกับสิ่งที่เราไม่รู้จัก ไม่เข้าใจมันในทีแรก…
ตรงนี้แหละที่หลายคนมักพลาดค่ะ บลูเคยเจอเคสลูกค้าคนหนึ่ง เขาโหลดภาพฟรีจาก Pinterest มาใช้ เพราะรู้สึกว่าภาพมันดึงดูดเขาดี ความหมายก็อ่านแล้วนะ รู้สึกมันโดนเลยทีเดียว โดยไม่รู้เลยว่าภาพนั้นเป็นสัญลักษณ์ของยันต์สาปแช่งให้อาภัพเรื่องความรัก หลังจากตั้งภาพไปไม่กี่วัน เขาฝันแปลกๆ ติดกันหลายคืน จนเพื่อนมาทักว่าภาพนั้นมันยันต์สาปแช่งที่เอาไว้ดักประเทศเพื่อนบ้านนะ (ซึ่งจริง ๆ เขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ เพียงแต่ตอนนั้นเขารู้สึกสั่นกับภาพที่ตัวเองไม่เข้าใจความหมายเบื้องหลังที่แท้จริง และนั่นคือสิ่งที่ต่างออกไปจากกรณีภาพเทพหรือไพ่ที่เรารู้จักดีอยู่แล้ว)
บลูเข้าใจเลยค่ะว่าอ่านมาถึงตรงนี้ เราอาจจะงงมากว่าทำไมพออยากมีรักดี ๆ แต่กลับสั่นกับภาพที่ดูตรงข้ามสุด ๆ อย่างยันต์อาภัพรักเนี่ยนะ ทั้งที่เราก็ไม่ได้อยากอาภัพเลย
สิ่งนี้ไม่ได้แปลว่าจิตไร้สำนึกเลือกผิด หรือหลอกเราเลยนะคะ แต่มันสะท้อนว่าจิตของเรากำลังพยายามจะปกป้องตัวเองจากความรักในแบบที่เคยเจ็บ
จิตไร้สำนึกจะไม่เลือกสิ่งที่อยากได้เสมอไป บางครั้งมันเลือกสิ่งที่เข้าใจ เพราะหน้าที่ของมันคือรักษาความต่อเนื่องของพลังมากกว่าสร้างสิ่งใหม่ (ย้ำอีกที บลูใช้คำว่า มากกว่า นะคะ ไม่ได้หมายความว่า มันจะไม่สร้างสิ่งใหม่ จิตไร้สำนึกสามารถสร้างสิ่งใหม่ได้ค่ะ เช่นสมมติ คนที่อยากรวย (สิ่งที่อยากได้คือเงิน) แต่จิตไร้สำนึกมีความเชื่อว่าคนรวยคือคนไม่ดี (สิ่งที่เข้าใจ/ความเชื่อเดิม) จิตไร้สำนึกอาจจะทำให้เกิดพฤติกรรมที่ขัดขวางความสำเร็จทางการเงิน เพื่อรักษาความเชื่อเดิมไว้ …แต่จิตไร้สำนึกจะเริ่มสร้างสิ่งใหม่ได้เมื่อได้รับข้อมูลใหม่ที่หนักแน่นและสม่ำเสมอ หรือที่เราท่อง Affirmation, Visualization, Manifest, จะมู, สวดมนต์, ภาวนา, ตั้งวอล, พกเครื่องราง, Vision Board, Jar of Gratitude, Scripting Journal, Aroma Anchor, Sound Bath/Frequency หรืออะไรก็ตาม ทั้งหมดมีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลงเชิงบวก เพราะแทนที่จะโฟกัสแค่ที่อยากรวย (ซึ่งไปกระตุ้นความเชื่อเก่า) เราต้องสร้างและป้อนความเชื่อที่เป็นกลางและบวกเข้าไปแทนที่ แต่จิตไร้สำนึกจะไม่ยอมรับความเชื่อใหม่ที่ต่างจากเดิม 180 องศาในทันที เราต้องสร้างความเชื่อเชื่อมโยงที่ทำให้มันรู้สึก ปลอดภัย และสอดคล้องกับคุณค่าเดิมของเรา เช่น จากคนรวย = คนไม่ดี เป็น ฉันสามารถเป็นคนรวยและเป็นคนดีได้ในเวลาเดียวกัน หรือ ความรวย = ความโดดเดี่ยว เป็นความมั่งคั่งของฉันดึงดูดความสัมพันธ์ที่แท้จริง) กลับมาที่ในเคสนี้ เห็นความเชื่อมโยงอะไหมคะ ใช่ค่ะ เพราะแบบนั้นเคสนี้มันเลยดึงดูดพลังหรือสัญลักษณ์ที่คล้ายกับแผลเดิมเพื่อให้เรามีโอกาสเห็น …เห็นว่าเรายังพกปมอะไรไว้บ้างเวลาพูดถึงคำว่าความรัก
ในเชิงพลังงาน ยันต์อาภัพรักไม่ได้หมายถึงว่าใครใช้แล้วจะรักพัง *ในบริบทของพลังงานยุคใหม่ (New Age)* แต่มันสื่อถึงพลังของการปิดหัวใจเพื่อปกป้องตัวเอง (ก่อนจะมีมาม่า บลูต้องอธิบายแบบนี้ว่าในบริบทความเชื่อและการสักยันต์แบบดั้งเดิม ยันต์จริงๆ ส่วนมากมักเน้นไปที่การเสริมเสน่ห์, เมตตามหานิยม, โชคลาภ, ค้าขาย, แคล้วคลาด, หรือการป้องกันภัย (คุณไสย, สิ่งไม่ดี) เช่น ยันต์ห้าแถว, ยันต์เสือเหลียวหลัง, ยันต์เมตตาต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่จะเน้นการ เปิดรับ สิ่งดีๆ ส่วนยันต์ที่เน้นสาปแช่งโดยตรงอาจจะไม่ใช่ยันต์ที่เปิดเผยทั่วไป เพราะมันถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ในการ แก้แค้น, ทำลาย, หรือลงโทษ บุคคลที่ทำร้ายตนเองหรือผู้อื่น มักจะใช้ควบคู่กับพิธีกรรมที่เฉพาะเจาะจง เช่น การเขียนชื่อ/รูปเป้าหมายลงในยันต์ การเผา การฝัง หรือการใช้เครื่องมืออาถรรพ์อื่น ๆ เข้ามาประกอบ)
ยาวเลย 555 ต่อนะคะ ซึ่งหลายคนที่เคยผิดหวังเรื่องรัก จะมีพลังนี้อยู่ในระบบโดยไม่รู้ตัว คือจิตบอกว่า “อย่ารักใครอีกเลย เดี๋ยวเจ็บ” ดังนั้นพอเห็นยันต์แบบนั้น จิตจะสั่นเพราะมันจำพลังนี้ได้ ไม่ใช่เพราะมันอยากพลังนั้น แต่เพราะมันรู้ว่า “นี่แหละ พลังที่ฉันยังแบกอยู่” และเวลาเขาสั่นกับภาพแบบนั้น มันบอกอะไรเรา แน่นอนค่ะ มันบอกเราว่า เขากำลังอยู่ในภาวะที่จิตพยายามปกป้องหัวใจ ด้วยการทำลายโอกาสทางรักก่อนจะโดนทำร้ายอีก มันเหมือนคนที่พูดว่า “ฉันไม่อยากเจ็บอีกแล้ว” แต่พลังที่ส่งออกไปคือ “ฉันจะไม่ให้ใครเข้ามาอีกเลย” และภาพยันต์นั้น เป็นตัวแทนทางสัญลักษณ์ของพลังนั้นพอดี
ทำไมมันถึงสำคัญที่จิตดึงดูดภาพนั้นมา เพราะนี่คือจุดที่จิตเริ่มอยากเห็นตัวเองแล้ว ก่อนหน้านี้อาจไม่รู้เลยว่ากำลังปิดหัวใจอยู่
แต่พอภาพนั้นมาปรากฏ มันทำให้จิตสำนึกเริ่มถามว่า “ทำไมฉันถึงสั่นพ้องกับพลังงานแบบนี้ ทั้งที่ฉันก็อยากมีความรักดีๆ” และคำถามนี้แหละคือประตูเปิดสู่การ healing ภาพนั้นทำหน้าที่เหมือน mirror portal ที่พาให้เราเห็นว่า… เพราะการปกป้องตัวเองที่ไม่รู้ตัวของเธอนั่นแหละ กลายเป็นการลงโทษตัวเองโดยไม่รู้ตัว…
เพราะฉะนั้น แทนที่จะมองว่าจิตไร้สำนึกเลือกผิด มันมั่ว เราควรมองว่าจิตกำลังบอกความจริงที่เราไม่เห็นชัด คือมันกำลังบอกว่า…เธอยังปิดหัวใจอยู่นะ ไหนบอกว่าอยากมีความรักไง ถ้าเธอยังแบกปมนี้ ยังปิดกั้นตัวเองแบบนี้ แล้วมันจะมีได้ยังไง รักดีๆ ที่ฝันถึง และการที่ภาพนั้นมาปรากฏ มันคือสัญญาณว่า…เธอ มันได้เวลาแล้ว เธอพร้อมแล้วที่จะเห็นสิ่งนี้ เพราะจิตรู้ว่าเราพร้อมจะเผชิญมันแล้ว ยันต์นั้นหรือภาพนั้นเลยทำหน้าที่เหมือน gatekeeper ใครที่ยังไม่ถึงเวลาจะไม่รู้สึกอะไรเลย แต่ใครที่ถึงเวลา จะสั่นจนใจเต้นแรง
สิ่งที่บลูอยากให้เห็นคือ จิตไร้สำนึกไม่ได้เลือกสิ่งที่ดีหรือร้าย แต่มันเลือกสิ่งที่จริง มันเลือกสิ่งที่สะท้อนสภาพภายในเราในตอนนี้ เพื่อให้เรามีโอกาส healing ไม่ใช่เพื่อทำร้ายเราเลย เพราะถ้ามันไม่สะท้อนแบบนี้ เราก็จะไม่มีทางเห็นจุดที่ยังปิดอยู่เลยค่ะ
ดังนั้นแล้วการสั่นพ้องกับสิ่งที่เราไม่เข้าใจ อาจไม่ใช่การสั่นพ้องจาก Soul แต่มันอาจเป็นการสะท้อนพลังที่จิตต้องการเรียนรู้หรือเผชิญ (shadow resonance) ซึ่งเรื่องนี้มันจะยาวมาก บลูขอเบรคไว้ก่อนนะคะ
มาต่อกันที่ แต่ถ้าจิตสั่นพ้องกับสิ่งที่เราไม่รู้จัก…แล้วเราควรทำยังไงต่อ
ตรงนี้เองที่สมองกลับกลายเป็นเพื่อนที่ดี
การอ่านหรือทำความเข้าใจความหมายของภาพ จึงไม่ใช่การใช้เหตุผลเพื่อควบคุมพลัง แต่มันคือการสร้างภาษากลางระหว่างจิต–สมอง–จิตวิญญาณ ให้เราสามารถแปลความรู้สึกนั้นออกมาเป็นความเข้าใจ
พูดให้ง่ายคือ ถ้าเป็นภาพที่เราเข้าใจอยู่แล้ว ให้เลือกด้วยหัวใจ
แต่ถ้าเป็นภาพที่เราไม่รู้จักเลย ให้เข้าใจความหมายก่อน แล้วต้องฟังหัวใจอีกที
แบบนี้เราไม่ได้ใช้สมองแทนจิต แต่เราใช้สมองมาช่วยจิตแปลภาษา เพราะจิตกับสมองต่างก็เป็นอวัยวะของการรับรู้ทั้งคู่ เพียงแต่ทำงานคนละภาษา
ถ้าภาพนั้นเรารู้ความหมายอยู่แล้ว ให้รับฟังและใช้จิตตอบรับ
ถ้าภาพนั้นเราไม่รู้ความหมาย สามารถที่จะเรียนรู้ก่อน แล้วฟังจิตทีหลัง
ถ้าภาพนั้นทำให้เรารู้สึกทั้งดึงดูดและกลัวพร้อมกัน จิตกำลังสะท้อนบางพลังที่ยังไม่ได้ integrate (ถ้าเป็นงานคัสตอม บลูจะช่วยแปลให้ในขั้นตอนออกแบบ)
จะเห็นว่าจิตมีบทบาททุกการเลือก เพราะอะไร เพราะจิตไร้สำนึกไม่ได้เลือกเพื่อให้เราสบาย แต่มันเลือกเพื่อให้เราตื่น
เพราะสุดท้ายแล้ว การเลือกภาพพลังงานที่ใช่ ไม่ใช่การเลือกด้วยสมอง จิต อารมณ์หรือหัวใจฝ่ายเดียว แต่มันคือจุดที่ทั้งหมดส่วนตกลงกันได้ว่าใช่ นี่แหละคือภาพที่สั่นในจังหวะเดียวกับเรา ซึ่งความสั่นพ้องมันไม่ได้จำกัดแค่ว่าต้องเป็นภาพ หรือตัวอักษร
กับบางคน มันอาจมาในรูปของภาพ
กับบางคน มันมาในรูปของกลิ่น
กับบางคน มันมาในรูปของเสียง
กับบางคน มันคือแรงดึงดูดจากคำพูดหรือเรื่องราว
หรือบางครั้ง มันอาจเป็นเหตุการณ์เล็ก ๆ ที่บังเอิญเกิดขึ้นซ้ำ ๆ
ดังนั้นภาพมันเป็นแค่รูปแบบหนึ่งของการสื่อสารระหว่างเรากับพลังงานที่เรียกหาเราอยู่เท่านั้นเอง ไม่จำเป็นต้องเห็นภาพแล้วรู้สึกสะเทือนทันทีเสมอไป 1 คนสามารถสะเทือนได้ทั้งภาพ เสียง สี กลิ่น เริ่มแรกเราอาจแค่เฉย ๆ ก่อนตอนเห็นภาพ แล้วพอได้อ่านคำอธิบายหรือเรื่องราวของมัน ค่อยรู้สึกว่า “เออ...นี่แหละ มันพูดกับเราอยู่” แบบนั้นก็ถือว่าเกิดการสั่นพ้องเหมือนกัน
ที่ต้องเล่ามายาวเพราะอยากปูพื้นให้เข้าใจตรงกันก่อน ถ้าไม่อย่างนั้นเราจะมีคำถามระหว่างอ่านเต็มไปหมด
ต่อค่ะ สำหรับคนที่อยากให้ข้อมูลสร้างความสั่นพ้อง (Information-Driven Resonance) รู้สึกปลอดภัยที่สุดเมื่อเข้าใจในกลไก ก่อนตัดสินใจ สำหรับการเลือกแบบนี้ บลูอยากให้เริ่มจากคำถามที่ว่า ตอนนี้ตัวเราติดอะไร ต้องการอะไร แทนการหาข้อแตกต่างแต่ละคอลเลคชั่น เพราะมันไม่ได้มีข้อจำกัดว่าภาพไหนหรือคอลเลกชันไหนช่วยมากช่วยน้อย ราคาแพงเริ่ดกว่าภาพราคาถูก แต่จะขึ้นอยู่กับว่า Archetype ที่ถูกเลือกมาทำงานนั้นสัมพันธ์กับตัวของเรายังไง เช่น พระแม่ลักษมี เป็น 1 Archetype ที่ในตัวเองก็มีหลายมิติ ทั้งพลังแห่งความรัก การดึงดูด ความอุดมสมบูรณ์ การไหลเวียนของเงิน คนหนึ่งอาจเลือกพระแม่ลักษมีเพราะต้องการเสริมเรื่องการเงินโดยตรง แต่อีกคนอาจรู้สึกว่าอยากเปิดใจเรื่องความสัมพันธ์และการได้รับความรักที่มั่นคงจากคู่ชีวิต จะเห็นว่าทั้งคู่ก็ได้รับพลังงานต่างกันในภาพๆ เดียว
เมื่อเราเริ่มรู้ตัวแล้วว่า เราเป็นคนที่รู้สึกปลอดภัยเมื่อได้เข้าใจสิ่งต่าง ๆ ก่อนจะเชื่อมโยงหรือเปิดใจ แปลว่าเรากำลังอยู่ในจังหวะของการเรียนรู้ภาษาพลังงานของตัวเองค่ะ ดังนั้น สเต็ปต่อไปของเพื่อน ๆ กลุ่มนี้ คือการสังเกตเสียงในใจว่าเวลาเรารู้สึกอยากเลือกภาพหนึ่งขึ้นมา เสียงนั้นมันมาจากไหน?มาจากความกลัว ความอยาก หรือมาจากความนิ่งและความเข้าใจจริง ๆ เพราะในโลกของพลังงาน… เสียงที่เราฟังจะเป็นตัวกำหนดว่าเรากำลังตอบสนองจากชั้นไหนของจิต และจากตรงนี้เองเราจะเริ่มเข้าสู่หัวใจสำคัญของการเลือกภาพพลังงาน ….สิ่งที่บลูเรียกว่า
The Crossroads of Resonance: 3 ประเภทของการตอบสนองต่อสนามพลังงาน
1. สุนทรีย์/สัญชาตญาณ (ที่คนส่วนมากใช้กัน เพราะมันดังที่สุด ชัดที่สุด และมักมากับอารมณ์แรง ๆ เช่น ความอยาก ความกลัว หรือความรีบ)
เสียงของอัตตา ส่วนของจิตที่ต้องการเอาตัวรอด เสียงแบบนี้มาจากตามใจ (Ego), ตามรสนิยม, ตามรีวิว, ตามข้อจำกัดภายนอกที่ใครก็ไม่รู้ตั้ง เช่น ถ้าไม่กดไลค์/แชร์จะไม่เห็นผล, ต้องมีพิธีกรรม/สวดมนต์ก่อนถึงจะขลัง, ต้องเปลี่ยนทุก 3 เดือน, ห้ามใช้เทพหลายองค์เดี๋ยวพลังงานตีกัน
ลักษณะการตอบสนอง
ผิวเผิน/ชั่วคราว มาพร้อมความรู้สึกรีบ / ต้องได้ / กลัวพลาด / กลัวไม่พอ / กลัวแพ้ / กลัวขาด เหมือนได้ของที่มีเวทมนตร์แต่หมดเร็ว เพราะเราไม่ได้เลือกจากความสอดคล้อง แต่จากแรงกระตุ้นภายนอก การเลือกจากชั้นนี้มักเกิดในภาวะ ขาดการเชื่อมโยงกับตัวเอง เราอยากได้บางอย่างเพื่อชดเชยช่องว่างในใจ เช่น อยากรู้สึกมีค่า อยากรู้สึกเหนือกว่าอีกคน หรืออยากหนีความกลัวบางอย่าง
ตัวอย่างเสียงแบบนี้ในหัว
ภาพนี้ต้องแรงสุดแน่เลย ฉันจะรวยแน่ถ้าใช้ภาพนี้
เห็นเขารวยจากภาพนี้ ฉันก็อยากรวยแบบนั้นบ้าง
คนอื่นเลือกอันนี้เยอะ ฉันก็อยากได้บ้าง
ต้องรีบสั่งก่อน เดี๋ยวพลาดโอกาส
ภาพนี้ดูอลังดี น่าจะได้ผลกว่าแน่ ๆ
ฉันอยากดูเป็นคนเทสดี เหมือนพี่สาวคนนั้นจัง ต้องภาพนี้แหละ
ถ้าไม่รีบเลือก ฉันจะพลาดตามเทรนไม่ทัน คุยกับเพื่อนไม่รู้เรื่อง
Consequence
การเชื่อมโยงนี้มักจะ ตื้นเขิน และไม่ยั่งยืน เป็นการแสวงหาที่ไม่สิ้นสุด ได้รับความสุข ความสบายชั่วคราว หรือไม่ได้อะไรเลย มักจะต้องเปลี่ยนภาพไปเรื่อย ๆ โดยปัญหาเดิมยังอยู่ ระยะยาวคือรู้สึกเหนื่อย หมุนลูปเดิม เราจะเปลี่ยนภาพวนไป เพราะคิดว่าภาพนี้ไม่แรง ไม่ขลังจริง แต่ความจริงคือเพราะมันไม่เชื่อมโยงกับแก่นแท้ตั้งแต่ต้น ไม่ใช่เพราะภาพนั้นไม่ดี แต่พลังงานนั้นถูกเราเอาไปใช้ในมิติที่เบาที่สุด
ซึ่งบลูไม่ได้บอกว่าชั้นนี้แย่นะทุกคน ชั้นนี้ไม่ผิด มันคือ สัญญาณเริ่มต้นของการอยากเปลี่ยนชีวิต แต่ถ้าอยู่แค่ระดับนี้ พลังงานจะไหลไม่ต่อเนื่อง เพราะจิตยังทำงานจากความกลัว ไม่ใช่จากความเข้าใจ
2. จริยะ/เหตุผล
เสียงนี้คือการเริ่มตื่นรู้ว่าทุกอย่างมีเหตุผล จิตเริ่มขยับออกจากความอยากได้เร็ว ๆ มาอยู่ในโหมดอยากเข้าใจ อยากรู้ว่าทำไม เรามักเลือกจากสิ่งที่เราศึกษา อ่านมามาก ตามตรรกะ, ตามข้อมูล, ตามเงื่อนไข, ตามเหตุผล, ตามความซับซ้อนของปัญหาส่วนตัว ไม่ได้หนีความกลัวเหมือน Ego แล้ว แต่เริ่มอยากรู้ อยากเข้าใจกลไกของพลังงาน เช่น Archetype นี้เชื่อมกับเรื่องในชีวิตฉันยังไง พวกเขาสอดคล้องกับฉันยังไง ทำงานยังไง พลังแบบนี้เกี่ยวกับจักระอะไร เมื่อต้องจัดไพ่ หรือ ต้องการเข้าใจกลไกยันต์/สัญลักษณ์ที่เห็นแล้วไม่เข้าใจที่มา) นี่คือจิตที่เริ่ม พยายามเชื่อมโลกภายนอกกับโลกภายในเข้าด้วยกัน
ลักษณะการตอบสนอง
เรายังใช้สมองอยู่ แต่เริ่มฟังหัวใจด้วย เสียงแบบนี้มักเกิดในคนที่เริ่มศึกษาพลังงาน / ศาสตร์ต่าง ๆ / หรือผ่านประสบการณ์ที่ทำให้เห็นว่าความเร่งไม่ได้ช่วยอะไร เขาจึงเริ่มคิดเป็นระบบ การเลือกจากเสียงนี้ดูมีสติและความเข้าใจมากกว่า Ego เราตัดสินใจโดยมีข้อมูล มีตรรกะ และพิจารณาจากสิ่งที่เห็นว่าเหมาะสมที่สุดในตอนนั้น
เสียงนี้คือ Mind ที่กำลังเชื่อมกับ Soul ผ่านการเรียนรู้และการทำความเข้าใจ Mind ยังเป็นคนควบคุมอยู่ แต่เริ่มฟังมากขึ้น มันคือสะพานระหว่างโลกของตรรกะ กับโลกของความรู้จากจิตวิญญาณ
ถ้าระดับแรกคือเด็กที่วิ่งหาของเล่น ระดับนี้คือผู้ใหญ่ที่เริ่มตั้งคำถามว่า ทำไมเราถึงต้องการของเล่นนั้น
เราอาจจะยังไม่ได้รู้สึกว่ามันใช่ในระดับวิญญาณตั้งแต่ Day 1 แต่ชั้นนี้คือจุดเปลี่ยนสำคัญ Mind เริ่มเรียนรู้ที่จะฟังแทนที่จะพูดตลอดเวลา และตรงนี้เองที่งานออกแบบเฉพาะบุคคลมีบทบาทสูงสุด เพราะลูกค้าในชั้นนี้ต้องการทั้งโครงสร้างความเข้าใจ และสนามพลังที่ทำงานกับจิตโดยตรง พลังงานจากการคัสตอมจึงทำหน้าที่เชื่อม Mind ↔ Soul ให้เกิดการเข้าใจเชิงพลังที่ไม่ใช่แค่คิด แต่รู้สึกได้จริง …ดังนั้นการออกแบบเฉพาะบุคคลจึงยังสำคัญมาก เพราะมันไม่ได้ทำงานแค่กับภาพ แต่กับสนามพลังทั้งหมดของคน ๆ นั้น
ตัวอย่างเสียงแบบนี้ในหัว
ฉันรู้แล้วว่าฉันมีปัญหาเรื่องจักระล่าง เลยอยากใช้ไพ่ใบนี้และใบนี้เพื่อที่ช่วยบาลานซ์ตรงนี้
ฉันเลือกพระแม่ลักษมีและพระวิษณุ เพราะเธอแทนความมั่งคั่ง และทุกอย่างจะสมบูณณ์เหมือนวงกลมที่เต็มวงถ้ามีสามรเธออยู่ด้วย และตอนนี้ฉันอยากเสริมเรื่องการเงินและความมั่นคงในชีวิตคู่ เพราะฉันและแฟนกำลังทำธุรกิจร่วม
ฉันเลือกเพราะเข้าใจระบบของมันแล้ว มันมีเหตุผลรองรับ ไพ่ทุกใบมันสะเทือนใจฉันหมดอลย
ฉันไม่เลือกเพราะอยาก แต่เพราะเข้าใจความหมายเบื้องหลังและฉันเองก็รู้สึกเชื่อมโยงกับพวกเขา
Consequence
แม่นยำ และตรงโจทย์ มากที่สุดสำหรับปัญหาซับซ้อน การเลือกจากชั้นนี้เหมือนกับการต่อจิ๊กซอว์ให้ถูกต้องตามภาพ ยิ่งเราทำงานกับภาพไปเรื่อยๆ จิตเริ่มนิ่งขึ้น เห็นภาพเชื่อมโยงในชีวิต เช่น ทำไมเงินไม่ไหลเข้ามาเท่ากับเมื่อก่อน หรือทำไมเจอคนซ้ำรูปแบบเดิม
เมื่อเราเลือกจากชั้นนี้ ภาพจะเริ่มรับคำสั่งได้ชัดขึ้น
เพราะพลังงานที่เราส่งออกไม่ได้มาจากความกลัว แต่จาก ความเข้าใจ + การตั้งเจตนาที่ชัดเจน แข็งแรง
ภาพจะเริ่มทำงานในเชิงของโครงสร้างเหตุการณ์ เหมือนโลกภายนอกเริ่มเรียงตัวให้สิ่งที่เราคิดไว้เกิดขึ้นได้ง่ายขึ้น มันไม่ใช่ปาฏิหาริย์ แต่คือการเรียงลำดับเหตุและผลใหม่ โดยอาศัยการสั่นพ้องในสนามพลังที่เราเพิ่งส่งออกไป
ภาพในระดับนี้เริ่มเป็นคำสั่งทำงานของสนามพลังงานจริง ๆ
แต่ความเร็วและความแม่นยำจะขึ้นอยู่กับความชัดของเจตนาที่เราวางไว้ตอนเลือก
แต่ตรงนี้สำคัญมาก การใช้เหตุผลไม่ได้หมายความว่างั้นก็ ไม่ต้องออกแบบเฉพาะบุคคลแล้วสิ เพราะการออกแบบแบบนี้ใช้เหตุผลเต็มไปหมดเลย ตรงกันข้าม มันคือการเปิดช่องทางให้จิตเริ่มสื่อสารด้วยภาษาที่เข้าใจได้
เพราะเวลาบลูออกแบบงานคัสตอม มันไม่ได้ทำงานกับแค่ข้อมูลจากลูกค้า แต่บลูอ่านและตีความจากสนามพลังของจิตไร้สำนึก ซึ่งรวมทั้งภาษา เหตุผล และสัญลักษณ์ที่จิตเขาใช้สื่อ
พูดง่าย ๆ ลูกค้าที่ใช้จริยะเลือก ไม่ได้แปลว่าขาดการเชื่อมโยง แต่เขากำลังเรียนรู้ภาษาของพลังงาน ผ่านเหตุผล เพื่อจะก้าวสู่ระดับที่ลึกขึ้นเรื่อยๆ
3. ศรัทธา/อัตถิภาวะ
เสียงนี้คือความเงียบที่รู้เองโดยไม่ต้องอธิบาย เราไม่ได้เลือกเพราะชอบ ไม่ได้เลือกเพราะเข้าใจ แต่เพราะรู้ว่าภาพนี้เรียกฉัน เสียงแบบนี้คือเสียงจาก Inner Knowing จิตวิญญาณที่รู้ก่อนสมอง ไม่ใช่เสียงตื่นเต้น แต่เป็นความรู้สึกนิ่งลึก ๆ ว่าสิ่งนี้มันพูดกับเรา บางทีเราอาจจะไม่ชอบสิ่งนั้นด้วยซ้ำ แต่พอดูแล้ว เหมือนมีอะไรข้างในขยับ เป็นเสียงกระตุกที่ขัดแย้งกับตรรกะ ในระดับจิต มันคือการที่ Soul ส่งสัญญาณกลับมาว่า …ถึงเวลาแล้ว พลังงานนี้ตรงกับเส้นทางที่ฉันกำลังจะไป
ลักษณะการตอบสนอง ไร้เงื่อนไข นี่คือเสียงที่อยู่ลึกที่สุด และแท้จริงที่สุดในตัวมนุษย์ มันไม่ได้ดัง มันไม่เร่ง มันไม่ตื่นเต้น แต่มันสะเทือนอย่างเงียบ ๆ เสียงนี้มาจาก Inner Knowing การรู้โดยไม่ผ่านการคิด มันอาจเกิดขึ้นจากการเห็นภาพบางภาพ ได้ยินเสียงบางคำ ได้กลิ่นหรือแม้แต่แค่รู้สึกว่า ฉันไม่รู้ทำไม แต่มันใช่ เป็นเสียงที่ไม่ต้องใช้เหตุผลมารองรับ ไม่เร่ง ไม่อยากได้ทันที แต่รู้แน่ว่า สิ่งนี้คือของฉัน จิตนิ่ง ลมหายใจลึก เหมือนโลกหยุดหมุนชั่วขณะตอนเลือก ในบางคนอาจจะไม่มีอารมณ์มาก มีแต่ความชัดและความมั่นคง เสียงนี้คือการที่ Soul เข้ามานำการตัดสินใจแทน Ego และ Mind มันคือภาวะที่เรายอมให้จิตไร้สำนึกแสดงความรู้แท้ของตัวเราออกมาโดยไม่ผ่านการกรอง พลังงานที่ตรงกับเราจะ สะท้อนกลับเหมือน tuning fork ที่สั่นรับกันทันที ในชั้นนี้ สัญลักษณ์ คำ หรือภาพ ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด สิ่งสำคัญคือการสั่นพ้องที่เกิดขึ้นในจิตเรา สั้นๆ คือ ฉันไม่รู้ว่าทำไม...แต่ภาพนี้มันสะเทือนในใจ และฉันยินดีที่จะให้มันนำทางจิตวิญญาณของฉัน
Consequence ชีวิตเริ่มไหลอย่างเป็นธรรมชาติ เพราะเราอยู่ในแนวพลังของตัวเองมาตั้งแต่ต้น การเปลี่ยนแปลงจะลึกและยั่งยืน เพราะมันทำงานจากระดับ Soul ไม่ใช่แค่ความคิด บางทีเห็นผลในรูปแบบที่บางครั้งเกินเหตุผล เช่น การถูกหวย มีใครหาเหตุผลมาบอกได้ไหมคะว่าทำไม..แน่นอนว่าไม่มีเหตุผล หรือโอกาสใหม่ๆ การปลดปล่อย หรือการหายของความเจ็บในใจที่ไม่รู้ที่มา นี่เรียกว่า Resonance Activation คือการที่สนามพลังของเราและสนามของโลกเริ่มสั่นตรงกันจนเกิดจังหวะชีวิตใหม่ ไม่มีการเปลี่ยนตัวเรา ไม่มีการสะกดจิต หรือบังคับใครให้เปลี่ยนใจ แต่โลกจะจัดเวทีใหม่ให้เหตุการณ์ไหลในทางที่ตรงกับความถี่พลังงานของเราที่สุด
ชั้นนี้คือจุดที่ภาพเลือกเรา มากกว่าเราเลือกภาพ จิตไร้สำนึกจะสั่นรับกับพลังงานที่ตรงกับเรามากที่สุด ไม่จำกัดว่าสิ่งนั้นจะเป็นภาพ คำ เสียง หรือกลิ่น
พลังงานของทุกคอลสามารถจะทำงานในระดับนี้ได้หมดค่ะ แต่ส่วนมากที่ทุกคนเห็นจะเป็นงานที่ไม่ได้คัสตอม เพราะคัสตอมปัจจุบันบลูไม่เคยเอามาโชว์ คนที่เห็นคือคนที่เคยสั่งทำหรือเคยศึกษาผ่านบทความของบลูจริงๆ จะพอเห็นตัวอย่างมาบ้าง ใดๆ คือการเลือกแบบนี้คือพาเรากลับสู่ Soul Code ที่แท้จริง และเมื่อรากเหง้าที่ถูกแก้ไข โชคชะตาภายนอกก็ไหลตามมาเอง
เราไม่ได้เปลี่ยนตัวเอง แต่ชีวิตรอบตัวเริ่มตอบสนองในจังหวะใหม่ สิ่งนี้คือสิ่งที่คนเรียกกันง่าย ๆ ว่า โชคดี แต่ในภาษาของพลังงาน มันคือการเรียงเหตุแห่งโชคที่เราสั่งให้เกิดขึ้น
สรุปนะคะ
ถ้ามันเร่ง Ego กำลังนำ
ถ้ามันคิดเยอะ Mind กำลังพยายามเข้าใจ
ถ้ามันนิ่งและแน่ Soul กำลังพูด
ภาพไม่ได้มีพลังไปเปลี่ยนตัวเรา หรือเปลี่ยนใจใครได้โดยตรง สิ่งที่ภาพเปลี่ยนคือเส้นเหตุการณ์ในโลกภายนอก หรือที่เราเรียกว่าปรากฏการณ์บังเอิญที่มีความหมาย (Synchronicity), อิทธิพลของสภาพแวดล้อมและบรรยากาศ, หรือ ผลกระทบของสภาวะจิตใจร่วม (Collective Consciousness) …ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมหรืออธิบายด้วยเหตุผลเชิงตรรกะแบบตรงไปตรงมาเสมอไป เช่น
ตั้งใจออกจากบ้านช้ากว่าปกติเล็กน้อย แต่กลับเจอสัญญาณไฟเขียวตลอดทาง หรือรถติดน้อยกว่าที่คาดการณ์ไว้มาก
เห็นตัวเลขชุดเดิมๆ (เช่น 11:11, 222) ซ้ำๆ บนนาฬิกา บนป้ายทะเบียน หรือใบเสร็จ จนรู้สึกว่ามันมีความหมายบางอย่างที่กำลังสื่อสารกับเรา ขีดเส้นใต้อีก 200 รอบ รู้.สึก.ว่า.มัน.มี.ความ.หมาย.บาง.อย่าง.ที่.กำ.ลัง.สื่อ.สาร.กับ.เรา
ในช่วงเวลาหนึ่งๆ รู้สึกว่าทำอะไรก็เป็นอย่างที่คิดไว้, ติดต่อใครก็ง่าย, หรือได้รับความช่วยเหลือจากคนแปลกหน้าโดยง่ายผิดปกติ เป็นช่วงที่รู้สึกว่าฟ้าเปิด เป็นต้น
มันคือการที่พลังงานไปจัดเรียงความบังเอิญ จังหวะ หรือโอกาสให้สอดคล้องกับเจตนาที่เราตั้งไว้ตอนเลือกภาพนั้น
เพราะทุกครั้งที่เราเลือกภาพ เราไม่ได้แค่เลือกสิ่งสวยงาม แต่เรากำลังสั่งงานให้สนามพลังงานของชีวิตเริ่มทำงานแทนเรา ในพื้นที่ที่เราเองควบคุมไม่ได้ด้วยเหตุผล ผลที่เกิดจึงไม่ใช่การเปลี่ยนตัวตน แต่คือการเปลี่ยนฉากของโลกให้สอดคล้องกับรหัสพลังงานที่เราเพิ่งอนุญาตให้มันทำงาน
และสิ่งที่เราจะเห็น… คือสิ่งที่คนมักเรียกกันว่า “บังเอิญจังเลย” “โชคดีมากเลย” หรือ “เรื่องนี้เกิดขึ้นพอดีเกินไปแล้วนะ อย่างกับพระเจ้ากำหนด”
นั่นแหละค่ะ คือภาษาที่จักรวาลตอบกลับเรา
ก่อนจะไปทำความเข้าใจความต่างของคอลเลคชั่นทั้งหมด บลูอยากชวนให้เรานึกภาพว่า Archetype ที่บลูมักพูดถึง มันคือคำศัพท์ที่เราใช้สื่อสารกับจักรวาล หรือใช้เขียนโค้ดสั่งการจิตไร้สำนึกของเราดูนะคะ
🌟 CF1. Solo Power: พลังงานหนึ่งเดียวที่ชัดเจน เปรียบเหมือนโน้ตตัวเดียวที่ทรงพลัง
CF1 คือการใช้ Archetype ที่ทรงพลังเพียง 1 เดียวค่ะ มันเหมือนเราเลือกโน้ตหรือเสียงที่สำคัญที่สุดมา 1 เสียง แล้วบรรเลงมันให้ก้องกังวานที่สุด พลังงานมันเลยตรงไปตรงมามาก เหมือนดื่มเอสเปรสโซช็อต คือรู้เลยว่าต้องการปลุกพลังงานนี้ให้ตื่นขึ้นมาทำงานเดี๋ยวนี้ เช่น “ฉันอยากเจอรักดีๆ” “ฉันอยากผ่านงาน” “ฉันอยากได้ที่ดินผืนนี้”
CF1 จึงเหมาะกับคนที่เป้าหมายชัดเจนมาก ๆ ไม่ซับซ้อน หรือต้องการปลุกพลังงานที่ขาดหายไปให้ตื่นขึ้นมาเป็นแกนหลักของชีวิตก่อนค่ะ มันคือการสื่อสารแก่นหลักที่ชัดเจนที่สุด 1 อย่าง แต่ผลลัพธ์ของแก่นนั้นจะแตกต่างกันไปตามภาชนะของเรา
ยกตัวอย่างโจทย์ เช่น เราเป็นคนขยันมาก แต่เงินที่ได้มาส่วนใหญ่ก็ได้มาตามค่าแรงที่ตัวเองทุ่มเทไป มาในช่วงนี้มีเหตุให้เราต้องการเงินก้อนพิเศษด่วน หรือต้องการโชคมาช่วยพลิกวิกฤต เราตึงอาจตัดสินใจทำธุรกิจเล็ก ๆ เสริมขึ้นมาหวังว่าธุรกิจนี้รายได้จะแซงงานหลัก หรือตัดสินใจส่งเอกสารสมัครสินเชื่อก้อนใหญ่ ขณะที่เรากำลังนั่งรอผลการอนุมัติสินเชื่อ
ภาษาที่จักรวาลตอบกลับ (ผลลัพธ์ทางโลก) หลังเราเชื่อมต่อกับ Archetype: Asmoday (A demon for luck)
บังเอิญมีเบอร์โทรศัพท์แปลก ๆ โทรเข้ามา ซึ่งเป็นเพื่อนเก่าที่ไม่ได้ติดต่อกันนาน คุยไปคุยมาออกเรื่องธุรกิจ และเสนอโครงการลงทุนที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน และเราได้รับเงินปันผลก้อนใหญ่จากโครงการนั้น
บังเอิญมีข้อความเข้ามาระบบแจ้งว่า มีเงินคืนภาษี หรือเงินส่วนลดที่ไม่คาดคิดเข้าบัญชีเกินกว่าจำนวนที่เราเคยได้รับปกติ
บังเอิญเดินผ่านร้านแล้วเกิดความรู้สึกใจสั่นอยากเสี่ยงโชค (ซื้อหวย/สลาก) และถูกรางวัลแบบงงๆ เป็นต้น
ผลลัพธ์ที่อยู่เหนือการควบคุม เราได้รับการยืนยันทางวัตถุ (เงินก้อน) ที่มาจากการจัดเรียงเหตุการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วย ความขยัน พอมองภาพออกกันไหมคะ ว่า CF1 จะมุ่งเน้นไปที่การสร้างคลื่นพลังงานเดียวที่แข็งแกร่ง (เช่นพลังงานโชคลาภที่ไร้เหตุผล หรือ Abundance) เพื่อดึงดูดตัวกระตุ้นโชคดีที่อยู่นอกเหนือตารางงานประจำวันของเราหรือสิ่งที่เราสามารถควบคุมได้
💫 CF2. Synergy Duo+: พลังงานคู่ที่ประสานกัน เปรียบเสมือนคอร์ดที่สร้างทำนอง
พอขยับมาเป็น CF2 เราจะใช้ 2-3 Archetypes มาทำงานร่วมกัน มันเหมือนการเอาโน๊ต (CF1) มาต่อกันให้กลายเป็นคอร์ดที่มีความหมายซับซ้อนและเฉพาะเจาะจงมากขึ้น ถ้า CF1 คือเอสเปรสโซ CF2 ก็เหมือนลาเต้ที่กลมกล่อมขึ้นค่ะ พลังงานมันจะนุ่มนวลขึ้น เพราะมันไม่ใช่แค่ดึงดูดแต่ต้อง ดึงดูด + เยียวยา หรือตัดกรรม + ป้องกัน อะไรแบบนี้เป็นต้น
ยกตัวอย่างโจทย์ เช่น เรารู้สึกว่าถูกกดเงินเดือนในที่ทำงาน แต่ไม่กล้าลาออกเพราะกลัวไม่มีทางไป
CF2 จะใช้ Archetype 2-3 ส่วนทำงานแบบเชื่อมโยง ในตัวอย่างนี้จะให้ The Empress เตรียมความพร้อมภายใน และ Hermes เป็นผู้เปิดประตูโอกาสใหม่
ในแรกเริ่มเราตัดสินใจอัปเดต CV ของตัวเอง และส่งใบสมัครงานไปในบริษัทที่เราไม่ได้คาดหวังว่าจะได้
ตัวกระตุ้นภายนอกที่ Empress + Hermes จัดฉาก
ตัวกระตุ้น A (Empress): บังเอิญได้รับโทรศัพท์จาก Head Hunter หรือบริษัทคู่แข่งที่เราไม่ได้สมัครไป และ The Empress ได้จัดเรียงให้เขาเสนอตำแหน่งที่สูงกว่า/เงินเดือนที่มากกว่าที่เราเรียกไป อาจเพราะตำแหน่งนี้มันว่างพอดี คนเก่าเพิ่งออกไปหมาดๆ และทางเขาต้องการคนด่วน
ตัวกระตุ้น B (Hermes): บังเอิญในเวลาไล่เลี่ยกัน Hermes ก็จัดเรียงให้หัวหน้าคนปัจจุบันของเราก็เสนอโปรเจกต์ที่ต้องไปทำงานต่างประเทศ ซึ่งเป็นความฝันของเรามานาน
ผลลัพธ์ที่อยู่เหนือการควบคุม เราถูกวางอยู่บนสะพานเชื่อมของสองทางเลือกที่ไม่คาดคิด (เงินดีกว่า vs. ฝันที่เป็นจริง) ทำให้เราสามารถเจรจาต่อรองกับที่ทำงานเดิมได้อย่างไม่รู้สึกว่า ฉันกลัวว่าจะไม่มีทางไป ฉันกลัวเขาจะไม่รับข้อตกลงนี้ ฉันกลัวจะ….
CF2 จึงเหมาะกับการสร้างความสมดุล หรือต้องการพลังงาน 2-3 ระบบมาช่วยปิดจุดอ่อน เติมจุดแข็ง ให้ทำงานต่อเนื่องกันค่ะ
👑 CF3. Hybrid: การตัดฉากบางฉากที่ไม่ต้องการ เพื่อให้ตัวละครหลักได้เริ่มบทนั้นใหม่
CF3 คือการจัดเรียงตัวกระตุ้นการแยกทางที่รุนแรงและชัดเจน เพื่อทำลายความลังเลในการเดินออกมาจากวงจรที่พัง มันคือยาแรงที่ใช้ Archetype หลายตัวเพื่อถอนรากวงจรชีวิตที่ซ้ำซาก (Pattern) มันเหมือนผู้กำกับที่เห็นว่าบทนี้พังแล้วแล้วตัดสินใจ รื้อทิ้งไม่ใช่แค่แก้ไขบทคำพูด
ยกตัวอย่างโจทย์ เช่น เราวนอยู่ในความสัมพันธ์ที่ Toxic ซ้ำ ๆ แฟนเดี๋ยวดี เดี๋ยวเป็นบ้า เดี๋ยวนอกใจ เดี๋ยวกลับมาเป็นพ่อพระ ตอนนี้ดูปกติ แต่ก็คบด้วยความรู้สึกที่หวาดระแวง ไม่เป็นตัวเองเลย ไม่สบายใจแต่ก็เลิกไม่ได้ทั้งๆที่ควรรู้ว่าไม่ควรทน
CF3 จะใช้ Archetype 4-6 ที่เน้นการตัดขาดและสร้างอาณาจักรใหม่ ถ้าเปรียบเทียบกับโค้ดดิ้ง CF3 ไม่ใช่แค่การ DELETE โค้ดที่ Error เท่านั้น แต่คือการ COMMIT และ SET NEW DEFAULT ให้กับระบบ
ภาษาที่จักรวาลตอบกลับ (ผลลัพธ์ทางโลก): CF3 จะจัดเรียงเหตุการณ์แบบจบสิ้น มันอาจจะทำให้เราบังเอิญเห็นหลักฐานแชทการนอกใจที่ชัดเจนชนิดที่ใจไม่สามารถลังเลได้อีก และบังเอิญมีข้อเสนอที่ทำให้เราต้องย้ายงานหรือย้ายที่อยู่ เพื่อสนับสนุนการเดินออกมาอย่างสมบูรณ์ หรือเราอาจจะบังเอิญไปเที่ยวกับเพื่อนแล้วเจอเพื่อนของเพื่อนที่เขาเอาใจใส่เราดี จนรู้สึกได้เองว่า บนโลกนี้ก็มีคนที่หวังดี พร้อมสร้างความสัมพันธ์ดีๆ อีกตั้งมาก หรือบังเอิญในช่วงที่เรากำลังอ่อนแอที่สุด แม่จะเข้ามาเตือนสติด้วยคำพูดเดียวที่ไปกระทบแก่นความเชื่อของเราอย่างแรง ว่า “ถ้าลูกถอยกลับไป นั่นแปลว่าลูกตกลงรับมาตรฐานแย่ๆ แบบนั้นนะ เอาจริงหรอ…”
CF3 ไม่ได้ต้องการให้เราทนแต่ต้องการถอนรากนั้นทิ้งไปให้หมด ดังนั้นเขาจะส่งผลลัพธ์ที่อยู่เหนือการควบคุมมาค่ะ นั่นก็อาจจะเป็นความจริงที่บลูเล่าไปข้างต้น ที่การเปิดเผยนี้คือ The Final Cut เราไม่ต้องตัดสินใจจากอารมณ์ แต่ตัดสินใจจากข้อมูลที่จักรวาลจัดเรียงมาให้เพื่อถอนรากปัญหา เหมือนเขาบอกกับเราว่า เวลานี้แหละ มูฟออนได้แล้ว มีสิ่งอื่นที่ดีกว่ารออยู่ ฉันจัดสรรมันมาให้เธอแล้วรับไปซะ แล้วเริ่มต้นใหม่
คอลนี้เป็นชนิดพลังงานที่เหมาะกับ คนที่รู้ตัวว่าฉากมันวนซ้ำ (Pattern) และตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้วว่าไม่เอาแบบเดิมอีกแล้ว พร้อมรื้อและตัดทิ้งโดยไม่เผื่อใจ มันคือการบอกว่า “ฉันไม่เอาสิ่งนี้แล้ว” (การตัดทิ้ง) จากนี้ “ฉันจะยอมรับแค่มาตรฐานนี้เท่านั้น และพร้อมปฏิเสธทุกอย่างที่ต่ำกว่า” (การสถาปนา)
🌓 CF7. Demonic–Angelic Duo เปรียบเสมือนจุดไคลแมกซ์ของหนัง เป็นฉาก Internal Conflict ที่นำไปสู่ การ Reclaim Power
CF7 คือคอลเลกชันที่ซับซ้อนทางอารมณ์ที่สุด มันไม่ได้ตัดจบแบบ CF3 และไม่ได้รีเซ็ตแบบ CF4 มันคือการทำงานกับสภาวะ ลังเลมี 2 ขั้วในใจที่ตีกัน หรือมากกว่านี้ ถ้าเปรียบกับการโค้ดมันคือการเขียนเงื่อนไข If-Else ที่พัวพันกันยุ่งเหยิงเต็มไปหมด (เช่น รัก/โกรธ, อยากไป/อยากอยู่) เพื่อไปสู่จุดไคลแมกซ์ที่เรียกว่า Reclaim Power ซึ่งเหมือนกับการที่ King George VI ที่มีอาการพูดติดอ่าง ความไม่มั่นใจในบทบาทของกษัตริย์ที่ต้องพูดต่อหน้าสาธารณะชน ช่วงที่เขาสามารถกล่าวสุนทรพจน์ประกาศสงครามต่อเยอรมนีได้อย่างมั่นคงและมีอำนาจ (เขาเอาชนะอาการติดอ่างและกลัวผู้คนได้) มันคือภาพของจังหวะนั้นเลยค่ะ แต่ก่อนที่จะถึงจุดที่สุนทรพจน์ของเขาทำหน้าที่เป็นพลังให้ประเทศชาติได้แบบนั้น เขาต้องผนึกความกลัว (Shadow) เข้ากับความกล้าหาญ (Light) เพื่อหาเสียงที่มั่นคงของตัวเองก่อน
มันคือการเขียนโค้ดแบบ if-else หรือ try-catch เพื่อควบคุมพลังงานที่ขัดแย้งกัน ให้ทำงานร่วมกันได้โดยไม่พัง
และเพราะ CF7 คือคอลเลกชันที่ซับซ้อน บลูยากที่จะสรุปให้สั้นจริงๆ
🐇✉️ SL5 & SL6 — Synchronicity Letter System จดหมายที่ไม่ผูกเวลา แต่ผูกกับจังหวะชีวิต
นี่คือการย้ายจาก Symbol-as-object (ภาพ Wallpaper) ไปเป็น Symbol-as-relationship (จดหมาย)
ระบบ subscription ที่จดหมายทุกฉบับเขียนถึงเราคนเดียว เราจะรู้ว่าต้องได้จดหมายกี่ฉบับ แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ synchronicity / timing / unseen hand ทำงานดีที่สุด เมื่อเราลืมว่ามันกำลังจะมา
ดังนั้น เราจะไม่รู้ล่วงหน้าว่าจะได้จดหมายเมื่อไหร่ เพราะทันทีที่เรารอ ธรรมชาติของ Synchronicity จะถูกบิดเบือนทันที เราจะไม่รู้ว่าข้างในเขียนถึงอะไร แต่เรารู้ว่ามันจะมา …เมื่อมันควรมา
จดหมายแต่ละฉบับ ถูกเขียนและถูกส่งในวันที่จังหวะของมันพร้อมจะพบเรา
บทบาทของมันคือ การที่มีใครบางคนเห็นเราอยู่ มีใครบางคนไม่ปล่อยให้เราหลอกตัวเองง่าย ๆ จะเป็นยังไงนะ ถ้าในชีวิตที่ทุกอย่างถูกคาดเดาได้ทุกอย่างตั้งแต่ตอนตื่นยันนอน วันนี้มีบางอย่างมาหาเราโดยไม่รู้จักเราดี แต่กลับพูดตรงจุดพอดี
นี่คือสิ่งที่หลายคนบอกว่า หลายครั้งที่ได้รับ มันตรงกับชีวิตช่วงนั้นอย่างบอกไม่ถูก …
เหมือนมีใครบางคน บางสิ่ง เห็นฉัน ในจังหวะนี้
คำที่ใกล้เคียงที่สุดบลูตั้งชื่อให้มันว่า พิธีกรรมเล็ก ๆ ของการถูกพบค่ะ
บลูเล่ามาถึงตรงนี้... เราพอจะเริ่มเห็นภาพตัวเองชัดขึ้นบ้างไหมคะ?
เห็นมั้ยคะว่า... หัวใจสำคัญมันไม่ได้อยู่ที่ว่าต้องใช้คอลเลกชันที่แพงที่สุด แต่คือการที่เราต้องซื่อสัตย์กับความรู้สึกข้างในของเราจริง ๆ
แทนที่เราจะถามว่าคอลเลกชันไหนดีที่สุด? บลูอยากชวนให้เรากลับมาถามใจตัวเองก่อนว่าตอนนี้ชีวิตเรากำลังเผชิญกับอะไรอยู่? เพราะทุกคอลเลกชันล้วนทำงานโดยการจัดเรียงความบังเอิญทั้งสิ้น แต่ความต่างคือสเกลและเป้าหมายของการจัดเรียงนั้น
หัวใจสำคัญจึงไม่ใช่ว่าคอลเลกชันไหนแรงที่สุด แต่คือคอลเลกชันไหนที่สั่นพ้อง (Resonate) กับจังหวะชีวิตของเราตอนนี้มากที่สุด
เวลาที่เราเห็นภาพไหน หรืออ่านเนื้อหา ข้อความไหน แล้วรู้สึกใจสั่นหรือถูกดึงดูดอย่างอธิบายไม่ถูก... นั่นแหละค่ะ คือสัญญาณว่าจิตไร้สำนึกของเรากำลังบอกว่า “ฉันต้องการโค้ดชุดนี้” “ฉันต้องการให้เหตุการณ์ในชีวิตถูกจัดเรียงแบบนี้”
มันไม่ใช่เวทมนตร์... มันคือการสั่นพ้อง (Resonance) มันไม่ใช่การอ้อนวอน... มันคือการสั่งการ (Intention) และภาพหรือสัญลักษณ์ใดๆ ก็คือเครื่องมือที่ช่วยให้เราส่งคำสั่งนั้นไปยังจักรวาลได้ชัดเจนที่สุดนั่นเองค่ะ
ลองใช้เวลาเงียบ ๆ สำรวจตัวเองดูก่อนก็ได้นะคะ ไม่ต้องรีบค่ะ เพราะพลังงานที่ใช่... จะทำงานในเวลาที่ใช่เสมอ 🕊️🤍